Psychoterapia jest dla mnie spotkaniem dwóch osób.
Nie spotykam się wyłącznie z problemem, objawem czy diagnozą. Spotykam człowieka wraz z jego historią, relacjami, emocjami, sposobem myślenia i ciałem.
Pracuję w nurcie Gestalt. Oznacza to między innymi zainteresowanie tym, czego doświadczasz teraz, w jaki sposób organizujesz swoje doświadczenie oraz jak tworzysz relacje z innymi i ze światem.
Nie oznacza to, że przeszłość przestaje być ważna. To, czego doświadczyliśmy wcześniej, uczestniczy w tym, jak dzisiaj czujemy, reagujemy, budujemy relacje, chronimy siebie i próbujemy zaspokajać swoje potrzeby.
Ciało w psychoterapii
Podczas spotkania możemy zwracać uwagę nie tylko na to, co mówisz.
Czasem ważna staje się zmiana oddechu, napięcie, gest, pozycja ciała, potrzeba ruchu albo przeciwnie — zatrzymanie. Możemy zauważyć coś, co pojawia się, zanim uda się to nazwać.
Nie zakładam, że określony gest czy napięcie „oznacza” konkretną rzecz. Nie odczytuję ciała według gotowego słownika.
Zauważamy. Sprawdzamy. Stawiamy hipotezy.
Interesuje mnie przede wszystkim Twoje doświadczenie i znaczenie, jakie ma ono dla Ciebie.
Zmiana
Psychoterapia nie zawsze polega na pozbyciu się czegoś, co uznajemy w sobie za niewłaściwe.
Wiele naszych sposobów reagowania powstało kiedyś jako najlepsza dostępna odpowiedź na warunki, w których żyliśmy.
Dlatego zamiast pytać wyłącznie: „Jak się tego pozbyć?”, możemy również zapytać:
Co ta reakcja robi dla mnie? Przed czym mnie chroni? W jakich warunkach stała się potrzebna? Czy nadal jej potrzebuję w takiej postaci?
Zmiana może pojawić się wtedy, kiedy mamy możliwość lepiej rozpoznać siebie i poszerzyć repertuar dostępnych sposobów odpowiadania na to, co przynosi życie.